Gastenboek

Schrijf een nieuw bericht voor het Gastenboek

 
 
 
 
 
 
 
Velden gemarkeerd met * zijn verplicht.
Je E-mail adres wordt niet gepubliceerd.
Om veiligheidsredenen slaan we je ipadres 18.212.239.56 op.
Caroline schreef op 10 apr 2006 om 12:34:
Beste familie
Heel veel sterkte bij het verlies van Alain ik weet dat zoiets niet te beschrijven valt.Maar jullie zijn je zoon kwijt net als ik mijn zoon kwijt ben dus ik kan het verdriet goed begrijpen.
Caroline ma van steven*http://members.lycos.nl/stevenderoo
sylvana schreef op 07 apr 2006 om 14:58:
Ze zeggen altijd dat het slijt, maar waarom wordt het alleen maar erger?? Alain ik mis je zo!!! Het leven gaat door zeggen ze ook, maar bij mij staat het nog steeds stil, ik hoop dat je het daar goed hebt, maar het liefst haal ik je terug!!! Ik hou van je
Chantal schreef op 22 mrt 2006 om 21:08:
Verward, verdrietig en verbijsterd blijf ik achter. Na al die maanden is de pijn niet zachter. Jij wilde niet meer leven, verkoos om alles achter je te laten. Je kon de pijn en eenzaamheid niet dragen en koos ervoor om er met niemand over te praten. Je liet je omgeving niets merken, worstelde alleen met die ondragelijke pijn. Weken, maanden, misschien al wel enkele jaren. Nooit zal ik het weten, hierin zal ik me moeten bedaren. Alleen in mijn gedachten kan ik nu nog met je praten, en er is nog zoveel te zeggen. Maar niemand, ook jij niet, zal mijn woorden weerleggen. Ik had zo graag dat je een andere weg was ingeslaan, niet die doodlopende straat, maar de weg van de pijn. Dan had ik je geholpen de pijn te dragen en lieve, allerliefste broer...dan zou je er misschien nog zijn.

8-0 8-0 8-0 8-0 Je bent voor altijd in mijn hart8-0
Sylvana schreef op 20 mrt 2006 om 16:35:
Lieve Alain, Ik heb het een tijd weg kunnen stoppen dat je er niet meer bent, had het zo druk met alles en vond het toen wel even goed zo! Nu het allemaal wat rustiger in mijn leven gaat, komt het verdriet pas echt naar boven... Ik mis je zo!!! Moet nog altijd denken aan die tijd dat je Mike opbelde en dat ik dan perse thuis moest blijven de hele dag en dat wilde ik helemaal niet omdat ik me dan op dat moment niet lekker voelde en wat denk je dan kwam er weer een koerier met een bos bloemen voor me. Altijd wist je me een hart onder de riem te steken en je wist ook precies hoe je altijd alles aan moest pakken!! Je was echt mijn maatje en dat zul je altijd blijven, ik hoop dat je het waar je nu bent beter hebt en wie weet zien we mekaar ooit weer terug! Familie en verdere vrienden nog steeds wens ik jullie heel veel sterkte toe, want dat zijn we allemaal nodig!! Alain ik hou van je en mis je elke dag weer meer!!! Dikke kus8-0
Vivian schreef op 12 mrt 2006 om 23:37:
Gewoon een dag zoals iedere andere....
En toch moest ik vandaag weer aan je denken....
Heb je rust, hoe bevalt het je daar?
Ik liefde je, lief je en zal je altijd liefhebben...Als je dat maar weet.....!
Ik vraag niet meer waarom, ik zeg alleen maar: 'tot ziens'
potje risken?
of klussen?
of zeehondjes kijken?
liefs
je nichtje Vief
Maiko schreef op 02 mrt 2006 om 14:29:
Ik vergeet nooit weer een zaterdagmorgen bij mij thuis. We zouden die morgen nl. naar Brabant reizen om een tap te halen voor Alain z'n caf? thuis. Alain, Sander en ik waren er dan ook al vroeg bij. Mijn ouders wisten er ook van en kwamen uit bed, omdat we aan de koffie zaten. E?n van mijn ouders wilde wel een eitje maken als ontbijt. Toen kwam het; Alain weigerde scharreleieren te kopen, want daar kreeg je dus vogelpest van. "Ja," zo zei hij; "een eend schijt zo een kip in de bek, als die overvliegen heb je het gedonder, want die nemen alle ziekten van andere landen mee en als ze dan een kip in de bek schijten, ligt er straks vogelpest op mijn bord..!" Zo ging hij verder; "Dat die overheid daar niks aan doet! Al dat ophokgedoe helpt ja niks! Ik eet alleen legbatterij-eieren! Die zijn veel gezonder man!" Vaak zijn mijn ouders wel even tijd nodig om bij te komen van het slapen, maar deze ochtend zag ik ze schateren van het lachen. Ook zij zijn bekend geworden met de uitdrukkingen van Alain hoe alleen hij dat kan. Sommige theorie?n zaten zo vreemd in elkaar, dat het nog wel eens waar kon zijn ook. Wat hebben we gelachen die morgen. De dag is verder goed verlopen, even in het centrum van Eindhoven geweest, nadat we spullen hadden gehaald en weer terug gereden. Nog steeds zo jammer dat hij z'n tap niet had aangesloten op het moment dat we met z'n allen om hem rouwden. Maar de eend-schijt-kip-in-de-bek theorie ligt nog steeds in onze gedachten. Elke keer als ik erover begin, beginnen ze hier te lachen. Zo wil ik Alain ook nog steeds kunnen herinneren; met een lach.. Familie en vrienden, nog altijd sterkte van mij gewenst. Groeten, Maiko
Harmen schreef op 28 feb 2006 om 13:41:
Topper,
Hier zit ik dan, op de plek waar jij anders had gezeten! Ik lees weer met tranen in mijn ogen de site. Kan het ook nog steeds niet geloven. Ondanks dat ik het niet toon, denk ik echt nog steeds veel aan je. Zo'n korte tijd, zo'n band. Proberen om zo goed mogelijk te werken is moeilijk als je de mensen om je heen ziet 'lijden'. We missen je hier allemaal!!! Ik in ieder geval hartstikke.
Elke keer als ik hier weer kom kijk ik weer naar jou en je lege plek. Het blijft moeilijk....
hein schreef op 26 feb 2006 om 16:36:
Hi vrienden van Alain en alle anderen die zoals ik aan het bezoekersaantal zie toch nog steeds kijken naar deze site.Het zou nog geweldiger zijn als jullie toch een berichtje achterlaten.Het doet ons als familie ontzettend goed.Misschien kun je ook een leuke anekdote of verhaal vertellen van je herinneringen aan Alain.Op die manier kunnen wij ook genieten van zaken betreffende Alain die we niet wisten.Doen graag !!!!!
Hein schreef op 23 feb 2006 om 11:50:
Alain, je bent bij me , en toch zover weg.In je afscheidsbrief schreef je dat we moesten denken dat je op vacantie was, maar niet zou terugkomen.Het is hard Alain , jouw beslissing ik kan daar weinig mee het enige wat ik ermee kan is proberen het te respecteren.Accepteren Alain is moeilijk.Het is ook moeilijk geen antwoord meer te krijgen en dan bedoel ik dat ik met je probeer te communiceren.Ik heb je zo lief.Toch zonder jou heb ik het gevoel geen toekomst meer te hebben.Ik weet dat iedereen die hierover met mij spreekt zegt dat er ook andere dingen zijn om voor door te leven.Ja zeg ik dan , ik beaam dit en toch.........
Chantal schreef op 01 feb 2006 om 13:27:
Lieverd, vandaag zou je 22 jaar zijn geworden. Ik mis je heel erg en had je zo graag bij me gehad. Ik kan me je verjaardag van vorig jaar nog goed herinneren. Arno en ik kwamen bij je thuis en vonden het erg gezellig. We hadden het zo graag weer gedaan! Lieve schat, waarom toch?

Chantal
manon schreef op 01 feb 2006 om 09:58:
Alain het is vandaag een dag dat ik veel aan je denk. Het zal vandaag je verjaardag zijn, gister is Rakker overleden en ik hoop dat ze bij jou is, ze was tenslotte altijd bij jou. Veel liefs van je zus.
Maike schreef op 09 jan 2006 om 14:43:
Waarom jij? Deze vraag komt regelmatig terug. Ik besef het nog steeds niet. Vergeten doe ik je nooit.
Maiko schreef op 28 dec 2005 om 19:42:
He mensen, ik kijk vanuit Paramaribo voor het eerst op deze site. Ziet er leuk uit, helemaal zijn stijl. Ik wil jullie allemaal groeten vanaf hier en zal als ik in februari terug ben, zekr iets van me laten horen. Groeten Maiko
Chantal schreef op 27 dec 2005 om 18:36:
Lieve lieve Alain,

Ik mis je zo verschrikkelijk. Het is moeilijk om verder te gaan, de draad weer op te pakken. Ik zou nog zo graag met je willen praten, je grapjes aanhoren en je willen knuffelen. Ik zou je ook zo graag met Esm?e willen zien spelen, het wordt al echt een grote meid, ik hoop dat je haar, van waar dan ook, toch ziet opgroeien. We missen je en je blijft voor altijd in ons hart.

Een hele dikke knuffel,
Esm?e en Chantal
piet schutte schreef op 21 dec 2005 om 22:56:
ik heb nooit geweten dat we zoveel gemeenschappelijke vrienden hadden pas na jou overlijden kwam ik daar achter. en als ik deze mensen tegenkom hebben we het nog steeds over jou.
zo zie je maar dat we jou nooit zullen vergeten.
claire schreef op 17 dec 2005 om 13:03:
Lieve Alain, iedere dag, nog steeds ben je in mijn gedachten. Dat zal ook nooit meer veranderen. We missen je enorm.
Je tante Claire.
martijn schreef op 16 dec 2005 om 18:22:
ik heb hem jammer genoeg amper gekent maar als ik deze site zo zie doet het me toc wel wat:-|
een ode aan de mensen die deze site hebben gemaakt:-! 😎
Hein schreef op 16 dec 2005 om 11:36:
Er zijn absoluut eigenlijk geen woorden.Ik kan redelijk goed vertellen hoe ik me voel.En toch = woorden schieten echt tekort.Kerel, zoon van me, ik hou van je , ik zie je na je vakantie terug - hoe dan ook en ik verlang er nu al naar.
Sylvana schreef op 16 dec 2005 om 11:16:
Alain, elke dag mis ik je steeds meer, er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan je denk....Er zal niemand een grotere plek in mijn hart innemen dan dat jij hebt gedaan! Ik mis je en hou van je dikke kus syl
Henri Woltinge schreef op 15 dec 2005 om 19:48:
ik kende Alain eigenlijk niet.. de momenten dat ik hem zag genoot ik heel erg van hem..ik kende hem dan als jongen waar veel humor in zit..
ik zal hem nooit vergeten..
laatst ging ik mijn foto cd van emmen bekijken.. ik zag een aantal humoristiche foto's van hem..

http://www.emmen-maniacs.nl/fotos0405/emvv/alain/al1.html dit is de laatste eer die vak 26 tijdens Emmen-MVV aan hem bracht

familie/vrienden ik draag jullie een warm hart toe

groeten Henri (webmaster emmen-maniacs)