Gastenboek

Schrijf een nieuw bericht voor het Gastenboek

 
 
 
 
 
 
 
Velden gemarkeerd met * zijn verplicht.
Je E-mail adres wordt niet gepubliceerd.
Om veiligheidsredenen slaan we je ipadres 54.163.20.123 op.
arno schreef op 12 okt 2006 om 17:34:
Alain, vaak moet ik aan je denken bij hele simpele dingen, dan spook je weer door mijn hoofd. Beschrijven kan ik allemaal niet maar weet wel dat ik je nooit zal vergeten. Ik hoop dat je daar net zo gek kunt doen als altijd hier beneden.
Arno
Chris schreef op 06 okt 2006 om 12:25:
Gisteren een cabaret voorstelling van claudia de breij gezien in de muzeval...moest weer aan je denken...eigenlijk heb jij me laten zien dat er ook op deze manier vermaak bestaat 🙂 die keren dat we naar voorstellingen gingen zal ik blijven bewaren in mijn hart...
Manon schreef op 14 sep 2006 om 22:12:
Steeds op momenten dat ik t niet verwacht, sijpelen de tranen over mijn wang.
De gedachten dat je er niet meer bent maken mij ontzettend bang.
Dan vraag ik weer kom bij me, verschijn voor mijn gezicht.
Ik weet niet wat ik moet doen vandaar dit gedicht.
Zo graag wil ik je vasthouden, omhelzen met een lach.
Ik blijf heel lang wachten tot die ene dag.
Dat we elkaar weer ontmoeten.

Had ik maar geweten, van alles wat je dacht.
Dan had ik je kunnen helpen, tot midden in de nacht.
Ik mis je zo ontzettend, kom alsjeblieft bij ons terug,

Als dat toch kon??.
Chantal schreef op 11 sep 2006 om 21:03:
Lieve Alain,

Ik heb net Bright eyes geluisterd, het nummer van de crematie, en zoals ze zingen in het nummer zo vraag ik me ook iedere dag af waarom jouw ogen ophielden met glinsteren... ik mis je, en ik vind het zo onbegrijpelijk dat je alles alleen hebt besloten, waarom mocht ik je niet helpen, waarom heb je op deze manier afscheid genomen, jij wist het, maar ik wist niet dat ik je nooit weer zou zien na het bowlen, ik zei je nog, doe voorzichtig, maar dat was de laatste keer dat ik je vasthield, mijn lieve kleine broertje, ik mis je zo en wil je zo graag bij me hebben. Het doet zo'n pijn, ik wil zo graag genieten van de mooie dingen, maar het is zo moeilijk lieve schat, was jij er maar bij om ook te genieten van je kleine nichtje bijvoorbeeld... godverdomme wat mis ik je...
Manon schreef op 12 aug 2006 om 14:08:
Elke keer als ik de berichtjes lees van familie en vrienden, schieten de tranen in mijn ogen. Ik weet ook eigenlijk niet zoveel te schrijven, alleen dat ik je heel erg mis!
Kuzy van je zuzy
sylvana schreef op 03 aug 2006 om 18:46:
Tsja, er is veel gebeurt de afgelopen tijd, mis je nog steeds zo erg!! Wil je zo graag nog om me heen hebben....Het leven is een stuk leger geworden sinds je er niet meer bent. Het is ook moeilijk om het om te zetten in woorden, zoveel gedachtes, zoveel wensen nog....Maar altijd maar weer met de weet dat ze niet uitkomen, want de grootste wens is nog steeds om je weer zien! Ik hou van je!!!
hein schreef op 28 jul 2006 om 15:13:
Geen dag gaat voorbij ,dat je niet in mijn gedachten bent.Binnenkort is je grafmonument klaar.Heeft lang geduurd,maar dat komt doordat we iets speciaals voor jou wilden.Jij kerel was ook zo speciaal. Ik heb vacantie genomen,weer eens denk ik aan je woorden-denk aan je zelf - nu dat doe ik nu.Neemt niet weg dat bij al dit soort handelingen ik aan je moet denken.Je was en bent ook nu nog steeds mijn steun en toeverlaat , dat wist je en weet je,toch onbegrijpelijk jouw keuze ons leven te verlaten.Hoop toch zo Alain je eens weer te zien en je te omarmen.
Chantal schreef op 23 jul 2006 om 11:09:
Ik mis je. Het blijft onbegrijpelijk voor me dat je er niet meer bent. Iedere dag weer. Ik troost me met de gedachte dat we elkaar ooit weer terug zullen zien, ik voel dat dat zo is, soms voel ik je om me heen, of toch niet? Ik hou van je en denk heel vaak aan je liee schat. Dikke kuzz!
Ed schreef op 13 jul 2006 om 06:54:
Druk bezig met het werk daarnaast, het opzetten van een telefonie server en service. Een nieuw project. En toch ook weer oud. We zouden dit samen doen, samen opzetten. Ik werk inmiddels al iets meer dan een jaar bij je vader en jou. Toch mis ik het om dit met zijn drieen te doen. Hoezeer je computers ook kon verafschuwen het bleef geweldig om met je samen te werken en te zijn. Net als vroeger een zaterdag werken jij bezig met de boekhouding en ik met het netwerk/servers. Onder tussen ideeen uitwisselen en gewoon kletsen. Samen een pizza eten of een broodje bal van de Berehap.

Met jou in mijn gedachten probeer ik door te zetten. Dit tot een succes te maken in herinnering aan jou.
sylvana schreef op 05 jul 2006 om 20:54:
nog steeds een raar idee dat ik je in dit leven niet weer zal zien....Ik mis je ontzettend en hou van je
Manon schreef op 17 jun 2006 om 16:26:
Midden in 't leven
nog zoveel te geven
Idee en plannen te over
in een keer voorbij
Voor mij was je een kei
enig in je soort
Ik zet mijn leven met jou
in mijn gedachten voort
Liefs je zusje
....... schreef op 16 jun 2006 om 11:01:
??ik mis je hier?..het is stil?..en leeg?..vrijdag met z?n
twee?n de boel runnen??.nu alleen???..where?d you go.........
we zouden samen nog een lange weg begaan?.ik probeer?..en ga
zonder je verder??je huis?..mijn huis?..ik voel je om me heen?.
steun me?..help me?..wijs me?..het doet nog steeds pijn afscheid te
nemen?.waarom??alain?.ik denk aan je
Vivian schreef op 05 jun 2006 om 22:18:
Lieve Alain,
Vandaag is het een jaar geleden dat wij in Limburg het bericht ontvingen dat jij niet meer verder wilde.
Pinkpop en tweede pinksterdag is onlosmakelijk verbonden met jouw afscheid. Twee jaar geleden was je er nog bij...ben je bij je tante nog even een kop koffie gaan doen....onder de blubber en ijskoud belde je 's ochtends om 7 uur, waar woonde ze nu ook weer...
Racoon speelde zondag: every day I miss you more...Volgens mij zongen ze over jou....
Chantal schreef op 04 jun 2006 om 19:33:
Hai lieve Alain, ik heb zo vaak aan je gedacht in Turkije. Er waren mooie gedachten, maar ik heb ook veel verdriet gehad, mijn gedachten werden ook niet afgeleid door werk, dat is het nadeel van vakantie. Wanneer zie ik je weer, het duurt me al veel te lang lieverd!
Maike schreef op 29 mei 2006 om 09:57:
Gisteren heb ik plotseling aan je moeten denken. Eug?ne was jarig. Hij werd 22 jaar. Ik zie jullie nog samen op de grond liggen. Twee flinke baby's. Twee kleuters en langzaam volwassen worden. Twee verschillende karakters en toch veel hetzelfde.
Nu een jaar later nog steeds waarom.
Chantal schreef op 20 mei 2006 om 15:03:
Maandag gaan we naar Turkije. De laatste keer dat ik daar was, was jij er ook bij. De eerste nacht heb je in de badkamer geslapen omdat Alie zo snurkte, de volgende avond sleeptje je het matras gewoon bij ons op de kamer en bleef er de rest van de week ook slapen. We hebben het erg leuk gehad, vooral toen bleek dat die tukse man toch nederlands verstond nadat ik geiteneuker riep...oeps. Nu ga ik alleen met Arno naar Turkije en zal je alleen in mijn gedachten meegaan.
sylvana schreef op 17 mei 2006 om 15:44:
Tjah....Gister was het een jaar geleden....Moelijk te bevatten, het lijkt nog maar zo kort geleden. Het is erg moeilijk...Er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan je denk en soms kan ik wel schreeuwen van woede en verdriet dat je er niet meer bent. Soms denk ik dat alles 1 grote boze droom is en dan zie ik dezelfde auto rijden of iemand met dezelfde postuur en dat maakt me gek, dan denk ik zie je wel het is allemaal 1 grote boze droom, maar helaas is dat niet de werkelijkheid. Ik mis je zo erg, zelfs de dingen waar ik zo boos om kon worden hahah!! Dat je me altijd midden in de nacht belde om ff mede te delen dat je ging slapen en dat je weer genoeg hertog jannetjes had gedronken... En dan gewoon net zolang door bellen zodat ik dan wel opnam haha want ik drukte je dan weg als ik sliep... Je had dan zoveel lol erom dat je me dat moest vertellen en dan was het ook weer goed en kon ik weer verder gaan slapen.... Zelfs dat mis ik.... Ik mis gewoon alles aan je het is te veel om op te noemen... Alain ik hou van je en je zult altijd dat bijzondere plekje in mijn hart houden!!!!! Dikke kus8-0
hein schreef op 17 mei 2006 om 13:41:
Gisteren op het Oeverse Bos geweest.Een jaar geleden nog steeds , als was het gisteren.Gisteren was je er nog, met je energie een rots in de branding voor mij , je vader die je altijd Hein noemde.Gisteren is het voor mij wat betreft alle herinneringen die ik aan je heb.Ik wou dat het geen gisteren was.Vandaag bleef mijn horloge - terwijl de tijd doortikte - staan op 16 mei.Toch een teken voor morgen.Die dag die ooit komt en waarop ik je kan omhelzen en weer zeggen hoeveel ik van je hou.Ik mis je , we missen je allemaal.
Chantal schreef op 14 mei 2006 om 18:10:
Nooit meer met je lachen, nooit meer met je ouwehoeren, nooit meer met je stoeien, nooit meer met je discussi?ren, nooit meer je haar door de war doen, je nooit meer klieren, nooit meer een sigaartje met je roken, nooit meer gek met je doen, nooit meer langskomen voor de koffie, nooit meer mee-eten, nooit meer een biertje komen drinken, nooit meer.... lieve Alain, ik mis je nog steeds waanzinnig en vind het nog elke dag even moeilijk om te beseffen dat al die dingen nooit meer zullen gebeuren, het enige wat altijd blijft, is dat ik onwijs veel om je geef, trots op je ben voor alles wat je gedaan hebt en trots om wie je was, mijn lieve broertje die gewoon een topper was en ik zal altijd van je blijven houden. Nooit meer zal ik je loslaten, nooit meer zal je uit mijn herinnering en mijn gedachten verdwijnen, voor altijd in mijn hart!
D. schreef op 10 mei 2006 om 22:06:
Bijna een jaar geleden en toch blijven we je lach missen. 1 Jaar zonder Alain, wat ging de klok langzaam dit jaar... Nooit vergeten. Je altijd blijvende humor, vriendschap, en gedachtes aan jou, blijven altijd in ons hart.

Alain, Together we STILL Stand..

Ouders, Familie en overige vrienden van Alain. Veel sterkte in deze komende tijd.

East Front Emmen & South Side Emmen,
Never walk alone..